مدیریت جامع حوزه های آبخیز

مدیریت جامع حوزه های آبخیز

سنجش تاب‌آوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی محیط‌های روستایی در معرض خطر سیلاب (مطالعه موردی: سنگ سفید ایلام)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
2 پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
10.22034/iwm.2025.2057000.1217
چکیده
چکیده مبسوط
مقدمه: سیل ازجمله بلایای طبیعی و انسان‌زادی است که همواره انواع خسارات جانی، مالی و زیست‌‌محیطی را در حوزه‌های آبخیز کشور به دنبال داشته است. بر این اساس، مدیریت این رخداد و پرداختن به انواع جنبه­های تاب­آوری در برابر آن، از اهمیت ویژه این برخوردار است. تاب­آوری ابعاد متنوعی دارد که در پژوهش به بررسی بعد اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی پرداخته شده است. فرآیند تاب­آوری اجتماعی – فرهنگی فرآیندی است که شبکه­ای از ظرفیت­های سازگاری را به انطباق پس از یک اختلال یا ناسازگاری مرتبط می­کند. تاب­آوری اقتصادی نیز دارای دو بعد پویا و ایستا می­باشد؛ تاب­آوری اقتصادی پویا را سرعتی در نظر می­گیرند که طی آن یک نهاد یا سیستم از شوک شدید در می‌آید و به حالت مطلوب خود می­رسد، در صورتی که تاب­آوری اقتصادی ایستا یا استاتیک را توانایی یک نهاد یا سیستم برای حفظ عملکرد خود در زمانی که دچار شوک شدیدی شده است تعریف می­کنند. در این تحقیق، اقدام به سنجش تاب­آوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی جامعه محلی در برابر سیلاب در انواع واحدهای هیدرولوژیک و غیرهیدرولوژیک منطقه سنگ سفید استان ایلام و گروه­بندی پتانسیل تاب­آوری در برابر سیلاب شده است. این شناخت نقش مهمی در برنامه­ریزی آتی با هدف ارتقاء پتانسیل تاب‌آوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی محیط‌های روستایی ایفا خواهد نمود.
مواد و روش‌ها: در این پژوهش، نخست، سنجش تاب‌آوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی در حوزه آبخیز سنگ سفید در استان ایلام و شهرستان چرداول انجام گرفت. به منظور سنجش تاب‌آ‌وری زیرحوزه‌های مختلف آبخیز، نخست شاخص‌های هر یک از مولفه‌های مذکور مبتنی بر مرور منابع و مطالعات کتابخانه‌ای، مصاحبه با کارشناسان و نیز بازدیدهای میدانی، مشخص شد. سپس، اقدام به نظرسنجی از ساکنان حوضه با هدف سنجش شدت یا بزرگی شاخص­های در نظر گرفته­شده به عنوان گویه­های سنجش تاب­آوری مبتنی بر پرسش­نامه با طیف پنج­گانه لیکرت، پس از سنجش روایی و پایایی پرسش­نامه شد. در این پژوهش، روایی پرسش­نامه به تایید خبرگان رسید. همچنین، در این پژوهش از روش آلفای کرونباخ به منظور محاسبه میزان پایایی یا قابلیت اعتماد ابزار اندازه‌گیری استفاده شد. همچنین در این تحقیق، واحد نمونه، خانوار روستایی بوده و به منظور محاسبه حجم نمونه از فرمول کوکران مبتنی بر جمعیت خانوار روستایی در هر زیرحوضه استفاده گردید. سپس نتایج پرسش‌نامه­ها وارد نرم­افزار SPSS شده و برای بررسی و تحلیل نتایج از آزمون تجزیه واریانس یک‌طرفه (ANOVA) استفاده گردید. در ادامه به منظور اولویت‌دهی زیرحوضه‌ها و مقایسه میانگین­ها از لحاظ تاب‌آوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی از آزمون توکی استفاده شد.
نتایج و بحث: در این پژوهش، از 11 شاخص اجتماعی-فرهنگی و 9 شاخص اقتصادی به منظور سنجش تاب آوری­‌های اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی جوامع محلی در برابر سیلاب برای واحدهای مختلف هیدرولوژیک و غیرهیدرولوژیک استفاده شد. نتایج نشان داد که مقدار آلفای کرونباخ به‎ترتیب برای پرسش‌نامه­های سنجش تاب‌آوری اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی، 832/0 و 815/0 محاسبه شد که بیانگر میزان پایایی خوب پرسش­نامه­ها است. نتایج حاصل از اجرای آزمون ANOVA برای سنجش تاب‌آوری اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی در برابر سیلاب واحدهای هیدرولوژیک و غیر هیدرولوژیک منطقه مورد مطالعه نشان داد که تفاوت معنی‌داری بین میزان تاب‌آوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی در برابر سیلاب بین واحدها وجود دارد. بر این اساس، گروه‌بندی تاب­آوری در برابر سیلاب واحدهای مختلف هیدرولوژیک و غیرهیدرولوژیک بر اساس آزمون توکی انجام شد. نتایج نشان داد که اولویت­بندی پتانسیل تاب­آوری اجتماعی – فرهنگی در برابر سیلاب واحدهای هیدرولوژیک و غیرهیدرولوژیک منطقه مورد مطالعه مبتنی بر مقادیر متوسط محاسباتی گروه­ها، به‎ترتیب اهمیت زیاد تا کم به صورت S-int2، S-int3، S8-int، S11، S-int5، S8-2، S-int4، S10، S12، S1، S-int1 و S9 است. همچنین، اولویت­بندی پتانسیل تاب‌آوری اقتصادی واحدها در برابر سیلاب به‎ترتیب اهمیت از زیاد تا کم به صورت S-int3، S-int2، S-int5، S10، S1، S-int1، S-int4، S8-int، S11، S12، S8-2 و S9 است. همچنین، از منظر جامعه محلی، واحدهای S-int2 (امتیاز 88/30) و S9 (امتیاز 07/47) به‎ترتیب کمینه و بیشینه میزان تاب­آوری اجتماعی - فرهنگی در برابر سیلاب و واحدهای S-int3 (امتیاز 40/11) و S9 (امتیاز 13/35) به‎ترتیب کمینه و بیشینه تاب­آوری اقتصادی در برابر سیلاب را به خود اختصاص دادند.
نتیجه‌گیری: به طور کلی، نتایج نشان­دهنده حضور واحدهای دارای پتانسیل متفاوت تاب­آوری­های اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی در برابر سیلاب در منطقه مورد مطالعه بود. همچنین، گروه­بندی پتانسیل تاب­آوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی در برابر سیلاب واحدها، نشان داد که واحدهای منطقه مورد مطالعه از منظر تاب‌آوری اجتماعی – فرهنگی به دو گروه دارای کمینه و بیشینه پتانسیل تاب­آوری در برابر سیلاب و سه گروه بینابینی طبقه­بندی شدند. همچنین از منظر تاب آوری اقتصادی، پتانسیل تاب آوری واحدها در چهار طبقه تفکیکی و یک طبقه بینابینی گروه­بندی شدند. بر این اساس، برنامه‌ریزی راهبردی برای ارتقاء پتانسیل تاب‌آوری اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی محیط‌های روستایی، به‌خصوص با کاربست روش‌های ساختاربندی مسئله و توجه به شاخص­های سنجش تاب­آوری در برابر سیلاب شناسایی شده در این مطالعه، قویاً پیشنهاد می‌شود.
کلیدواژه‌ها

موضوعات



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 26 خرداد 1404

  • تاریخ دریافت 12 فروردین 1404
  • تاریخ بازنگری 14 اردیبهشت 1404
  • تاریخ پذیرش 26 خرداد 1404